TYDZIEŃ XI – OTWARTOŚĆ UMYSŁU

Witaj Boży Nauczycielu! ✨😊✨

Wydaje się, że przebyliśmy 10-tygodniową podróż poświęconą rozpoznawaniu i doświadczaniu cech charakterystycznych nauczycieli Bożych. W świecie czasu i przestrzeni umysł wydaje się potrzebować czasu na przypomnienie i przyswojenie sobie tego czemu zaprzeczył i czemu się opiera, ale co tak naprawdę już zna i zawiera. Wszystkie te cechy są niezbędne Bożemu Nauczycielowi, aby mógł wypełnić tu w tym świecie swoją funkcję, którą jest zbawienie. Czyli innymi słowy przebaczenie sobie tego wszystkiego, co sam wytworzył, zaprzeczając swojej prawdziwej Tożsamości i wierząc, że jest oddzielony i niepodobny do swego Stwórcy. To przebaczenie jest jedynie rozpoznaniem umysłu, że to wszytko, co sam wytworzył i osądził nigdy nie było prawdą i nigdy nie miało żadnych rzeczywistych konsekwencji. 



Pozostała nam jeszcze do przyswojenia i doświadczenia jedna istotna cecha opisana w Podręczniku dla nauczycieli Kursu Cudów, a jest nią OTWARTOŚĆ UMYSŁU. I to właśnie z NIĄ będziemy praktykować w nadchodzącym tygodniu. 

Oto, jak OTWARTOŚĆ UMYSŁU została przedstawiona w Kursie Cudów:

1. Centralna pozycja otwartości umysłu, być może ostatniej z cech, jakie nauczyciel Boży nabywa, jest z łatwością zrozumiana, jeżeli rozpozna się jej związek z przebaczeniem. Otwartość umysłu przychodzi z brakiem osądu. Tak jak osąd zamyka umysł przeciwko Nauczycielowi Bożemu, tak otwartość umysłu zaprasza Go, by zawitał. Tak jak potępienie osądza Syna Bożego jako złego, tak otwartość umysłu pozwala mu być sądzonym przez Głos mówiący w Imieniu Boga na Jego rzecz. Tak jak wyprojektowanie na niego poczucia winy posyła go do piekła, tak otwartość umysłu pozwala, by został do niego rozszerzony wizerunek Chrystusa. Tylko ci, których umysły są otwarte, mogą odnaleźć pokój, bo tylko oni widzą dlań powód. 

2. Jak przebaczają ci, których umysły są otwarte? Pozwolili odejść wszystkiemu, co uniemożliwiałoby przebaczenie. Tak naprawdę porzucili świat, pozwalając, by został im przywrócony w nowości i radości tak chwalebnej, że nigdy nie mogliby sobie takiej zmiany wyobrazić. Teraz nic nie jest takie, jakie było poprzednio. Teraz wszystko aż lśni, podczas gdy przedtem wydawało się tak matowe i martwe. Przede wszystkim zaś wszystko radośnie wita, ponieważ minęło zagrożenie. Nie pozostały żadne chmury, aby skrywać oblicze Chrystusa. Teraz cel został osiągnięty. Przebaczenie to ostateczny cel programu nauczania. Toruje drogę temu, co wykracza daleko poza wszelką naukę. Program nauczania nie czyni żadnych wysiłków, by przekroczyć swój prawowity cel. Przebaczenie jest jego jedynym zamiarem, w którym zbiega się ostatecznie cała nauka. Ono zaiste wystarczy. 

3. Mogłeś zauważyć, że lista przymiotów nauczycieli Bożych nie zawiera tego, co jest dziedzictwem Syna Bożego. Takie określenia jak miłość, bezgrzeszność, doskonałość, poznanie i wieczna prawda nie pojawiają się w tym kontekście. Byłyby tu wysoce nie na miejscu. To, co Bóg dał, tak daleko wykracza poza nasz program nauczania, że w jego obecności nauka po prostu znika. Dopóki jego obecność jest jednak przesłonięta, właściwym punktem skupienia jest program nauczania. Funkcją nauczycieli Bożych jest przyniesienie światu prawdziwej nauki. Prawidłowo mówiąc, to oduczanie jest tym, co przynoszą, gdyż to ono jest „prawdziwą nauką” na świecie. Nauczycielom Bożym dane jest przynieść światu dobrą wieść o całkowitym przebaczeniu. Są zaiste błogosławieni, bo są tymi, którzy przynoszą zbawienie. – Kurs Cudów, Podrecznik dla nauczycieli 



A więc zostało nam powiedziane, że przebaczenie, czyli poniechanie wszelkiego osądu jest ściśle powiązane z OTWARTOŚCIĄ UMYSŁU. Umysł który osądza, nie może być otwarty, ponieważ jest przekonany, że jego osądy są słuszne i rzeczywiste, jest przekonany, że wie czym i po co wszystko jest, a więc musi mieć rację. Taki umysł musi zatem być zamknięty na inną interpretację tego, co widzi i tego, co doświadcza. A doświadczać będzie zawsze tego, w co uwierzył, o czym jest przekonany, i co uczynił w związku z tym dla siebie rzeczywistym. A więc zatem jeśli uwierzył, że cierpienie, wina, lęk, atak i strata są możliwe i rzeczywiste, to tego będzie doświadczać ponieważ w nie uwierzył i jest zamknięty na inną rzeczywistość. 

Zamknięty umysł nie jest zainteresowany tym, aby zostało mu pokazane inne rozwiązanie, ani nie dopuszcza innych możliwości. Dlatego też nie jest otwarty na naukę i nie słyszy Głosu swojego Wewnętrznego Nauczyciela i Przewodnika, który pamięta jego prawdziwą rzeczywistość, i który chciałby mu ją objawić. Rzeczywistość wolną od winy, cierpienia, lęku, ataku, straty i wszelkich innych koszmarów, które wytworzył umysł, wierzący, że sam siebie stworzył, i który zaprzeczył swojemu jedynemu prawdziwemu Źródłu, Bogu i Jego Miłości. 

A zatem taki umysł na zawsze będzie skazany na wszystko to, co sam wytworzył. A to, co wytworzył może przybierać najróżniejsze, czasem nawet całkowicie koszmarne i przerażajace formy. Bez względu na to, w co uwierzył i wytworzył, nawet jeśli jego wytwory wydają się mieć przyjemne i szczęśliwe epizody, nie będzie mógł doświadczyć stanu stałego pokoju, spełnienia, miłości i szczęśliwości tak długo jak będzie wierzył w swoją własną interpretację rzeczywistości. Rzeczywistości, która jest zaprzeczeniem tego, co zostało stworzone w prawdzie przez Jedynego Stwórcę wszystkiego, co istnieje. Rzeczywistości przeciwieństw, różnic i oddzielenia, która jest przyczyną całego cierpienia i nieszczęścia jakie wydaje się istnieć w tym świecie. 



Wszystkie twe trudności wywodzą się z faktu, że nie rozpoznajesz ani siebie, ani swego brata, ani Boga. Rozpoznać znaczy „znać znowu”, co zakłada, że znałeś przedtem. Możesz widzieć na wiele sposobów, gdyż postrzeganie wiąże się z interpretacją, a to znaczy, że nie jest ani całkowite, ani konsekwentne. Cud, będąc sposobem postrzegania, nie jest poznaniem. Jest prawidłową odpowiedzią na pytanie, lecz nie zadajesz pytań, gdy poznajesz. Stawianie złudzeń pod znakiem zapytania jest pierwszym krokiem do ich odczynienia. Cud, czyli prawidłowa odpowiedź, koryguje je. Ponieważ spostrzeżenia się zmieniają, ich zależność od czasu jest oczywista. To, jak w danym czasie postrzegasz, decyduje o tym, co czynisz, a działania muszą występować w czasie. Poznanie jest bezczasowe, gdyż pewność nie stoi pod znakiem zapytania. Poznajesz, gdy przestajesz zadawać pytania. 

Umysł zadający pytania postrzega siebie w czasie i dlatego szuka przyszłych odpowiedzi. Umysł zamknięty wierzy, że przyszłość i teraźniejszość będą takie same. To ustanawia pozornie stabilny stan, będący zazwyczaj próbą przeciwdziałania ukrytemu lękowi, że przyszłość będzie gorsza niż teraźniejszość. Lęk ten hamuje tendencję do zadawania jakichkolwiek pytań. – roz. 3/III



A więc jeśli chcesz, nauczyć się jak utrzymywać OTWARTY UMYSŁ, który jest gotowy i chętny na przyjęcie nowej interpretacji rzeczywistości, to będziesz miał szansę praktykować, uczyć się i doświadczać tego w nadchodzącym tygodniu. A pomoże ci w tym twój Nauczyciel i Przewodnik, jeśli będziesz zwracał się do Niego po pomoc i pozwolisz, aby to On cię wszystkiego nauczył i pokazał ci czym wszytko tak naprawdę jest. Dzięki Jego Wizji i twojej OTWARTOŚCI UMYSŁU zostanie ci objawiona nowa, doskonała i wolna od winy, lęku i cierpienia rzeczywistość, która jest twoją jedyną prawdziwą rzeczywistością. 

Otwarty umysł ma to do siebie, że powraca do niego prawda, bez przeszkód i bez ograniczeń. Tam, gdzie te różne koncepcje pojmowania jaźni zostają odłożone, ujawnia się prawda, dokładnie taka, jaką jest. Kiedy każda taka koncepcja zostanie poddana w wątpliwość oraz zakwestionowana i kiedy zostanie rozpoznana jako uczyniona w oparciu o założenia, którym brak światła, wtedy zostanie uwolniona prawda, by wejść do swej świątyni, czystej i wolnej od winy. Nie istnieje stwierdzenie, którego ten świat bardziej się boi usłyszeć, niż to: 

Nie znam tej rzeczy, którą jestem i dlatego nie wiem co robię, gdzie jestem, oraz jak mam spoglądać na ten świat lub na samego siebie. – roz. 31/V

Życzę ci radosnej i owocnej praktyki i cudownego tygodnia.✨😊✨

Praktyka tygodnia:

⭐️ Zaczynaj każdy dzień od połączenia się ze swoim Nauczycielem, Przewodnikiem, Duchem Św. Poproś Go o Przewodnictwo i Pomoc w nauczeniu się utrzymywania OTWARTEGO UMYSŁU. 

✨Każdego dnia pamiętaj o swoim postanowieniu utrzymywania OTWARTEGO UMYSŁU, czyli umysłu, który potrafi poniechać wszelkiego osądu i zamiast tego prosi swojego Nauczyciela o Jego interpretację tego, co widzi i co wydaje się wydarzać. 

⭐️ Zapisuj w swoim notatniku swoje spostrzeżenia i doświadczenia związane z praktyką.

❣️Co się dzieje kiedy udaje ci się powstrzymać od osądzania, prosząc swojego Nauczyciela, Ducha Św o pomoc w rozpoznaniu wszystkiego takim, jakim to On dla ciebie widzi? 

❣️Co się dzieje, kiedy sam osądzasz i zapominasz poprosić Go o pomoc?