TYDZIEŃ Vlll – HOJNOŚĆ.


Witaj Boży nauczycielu! ✨😊✨Rozpoczynamy dziś tydzień ósmy, który poświęcony będzie tematowi HOJNOŚCI. 

Mamy za sobą sobą etap praktykowania BEZBRONNOŚCI, który był niezbędnym krokiem naszej praktyki, tak aby móc rozpoznać i zintegrować w sobie tą jakość, jako naturalną reakcję na wszystko, co się wydaje wydarzać.  



HOJNOŚĆ jest kolejną jakością, którą nauczyciel Boży potrzebuje zrozumieć i opanować, aby stała się jego naturalną ekspresją we wszystkim, co robi. HOJNOŚĆ jest ścisłe związana z zagadnieniem dawania i otrzymywania, które tak często poruszane jest w Kursie Cudów, i którego znaczenie Kurs przedstawia w zupełnie nowym świetle, niż to którego nauczyliśmy się w tym świecie. 

Albowiem dawanie, czyli bycie HOJNYM, rozumiane jest przez ten świat, jako jakaś forma straty lub poświęcenia. Natomiast otrzymywanie  uznawane jest za zysk oparty na czyjejś stracie. To natomiast w nieuchronny sposób rodzi podświadome poczucie winy, z którym ten świat próbuje sobie poradzić stosując metodę wymiany. Jednak nawet wymiana nie jest w pełni satysfakcjonująca dla obu stron i zawiera w sobie jakąś formę straty, ponieważ błąd tkwi w postrzeganiu znaczenia dawania i otrzymywania. 


Boży pokój i radość są twoje. Dziś przyjmiemy je, wiedząc, że należą do nas. Spróbujemy też zrozumieć, że dary te wzrastają, gdy je otrzymujemy. Nie przypominają one darów, które może dać świat, gdzie darczyńca traci, dając swój dar, a otrzymujący wzbogaca się na jego stracie. Nie są to dary, lecz handel naznaczony winą. Dar ofiarowany prawdziwie nie pociąga za sobą straty. To niemożliwe, by ktokolwiek mógł zyskać dlatego, że ktoś inny traci. Zakładałoby to istnienie jakiegoś ograniczenia i braku. 

W ten sposób nie daje się żadnego daru. Takie „dary” to tylko oferta w oczekiwaniu większego zysku; pożyczka na procent, którą trzeba zwrócić w całości; tymczasowy kredyt pomyślany jako zastaw za dług, którego spłata przewyższy to, co otrzymał ten, który ów dar wziął. Ta osobliwa parodia aktu dawania przenika wszystkie poziomy świata, który widzisz. Odbiera ona wszelkie znaczenie darom, które ofiarowujesz, i nie pozostawia ci niczego w tych, które otrzymujesz. – Kurs Cudów, lekcja 105



Dopóki dawanie postrzegane jest, jako strata, a jest to sposób w jaki postrzega je ego, to zawsze będzie wzbudzało lęk, opór, niechęć i poczucie zagrożenia. W świecie fizycznym, rzeczywiście dawanie może wyglądać, jak tracenie czegoś. Jednakże Kurs przypomina nam bezustannie, że świat fizyczny, taki, jakim go postrzegamy jest jedynie manifestacją i wiernym odbiciem naszych własnych myśli, wierzeń i przekonań. Jeśli wierzymy, że strata jest możliwa, że możemy zostać czegoś pozbawieni, to takie będą nasze doświadczenia. Wiara w stratę jest ściśle związana z wiarą w rzeczywistość świata form, ciała i oddzielnej tożsamości, która uwierzyła w to, co wytworzyła, w swoje złudzenia. 


Określenie „hojność” ma szczególne znaczenie dla nauczyciela Bożego. Nie jest to zwykłe znaczenie tego słowa; w rzeczy samej jest to znaczenie, którego trzeba się nauczyć, i to bardzo dokładnie. Podobnie jak wszystkie inne cechy nauczycieli Bożych, ta także ostatecznie opiera się na zaufaniu, bo bez zaufania nikt nie może być hojny w prawdziwym sensie owego słowa. Dla świata hojność znaczy „rozdawanie” w sensie „rezygnowania”. Dla nauczycieli Bożych oznacza ona rozdawanie po to, by zatrzymać. Było to podkreślane w całym tekście i książce ćwiczeń, lecz jest to być może bardziej obce myśleniu świata niż wiele innych idei w naszym programie nauczania. To, że jest to dziwniejsze, polega po prostu na oczywistości, z jaką zupełnie odwraca myślenie świata. W możliwie najwyraźniejszy sposób i na najprostszym z poziomów słowo to ma dla nauczycieli Bożych znaczenie dokładnie przeciwne temu, jak pojmuje je świat. 

Nauczyciel Boży jest hojny, gdyż leży to w interesie jego Ja. Nie odnosi się to jednak do ja, o którym mówi świat. Nauczyciel Boży nie chce niczego, czego nie może rozdać, gdyż zdaje sobie sprawę, że z definicji byłoby to dlań bezwartościowe. Po co miałby tego chcieć? Przez to mógłby tylko stracić. Nie mógłby zyskać. Z tego powodu nie szuka tego, co tylko on mógłby zatrzymać, bo jest to gwarancją straty. Nie chce cierpieć. Dlaczego miałby zapewniać sobie ból? Zaprawdę chce natomiast zatrzymać dla siebie wszystko, co pochodzi od Boga, a zatem to, co jest dla Jego Syna. Oto, co do niego należy. Może to rozdawać z prawdziwą hojnością, zachowując to dla siebie na zawsze. – Kurs Cudów, Podręcznik dla nauczycieli 


Kurs naucza nas jednak, że dawanie nigdy nie może być stratą, wręcz przeciwnie. Prawdziwe dawanie to dosłownie rozpoznanie jedności wszystkiego, co istnieje, rozpoznanie, że nie ma nikogo na zewnątrz mnie, kto byłby czymś innym niż ja jestem. Prawdziwie dawać mogę tylko to, co prawdziwe. A prawdziwe jest tylko to, co Stworzone zostało przez Stwórcę. On nie zna straty. On nie zna ograniczenia przez jakiekolwiek formy. W jego Królestwie wszystko się szerzy bezgranicznie i jest bezwarunkowo dawane jako święte idee. Jego Myśli, które szerzą bezgraniczną Miłość, Radość, Pokój i Moc nigdy nie mogą być utracone, wręcz przeciwnie, gdy są rozdawane, są jeszcze bardziej wzmacniane.  


Podobnie jak pokój i radość Nieba wzrastają, gdy przyjmujesz je jako dar Boży, tak też wzrasta radość twojego Stwórcy, gdy uznajesz Jego pokój i radość za swoje. Prawdziwe dawanie to stwarzanie. Rozciąga ono bezgraniczne do nieograniczonego, wieczność do bezczasowości, a miłość do niej samej. Dodaje do wszystkiego, co już jest całkowite, nie w zwykłym sensie dodawania czegoś więcej, gdyż to zakładałoby, że uprzednio było mniej. Dodaje tak, że pozwala temu, co nie może być w niczym zawarte, aby spełniło swój cel rozdawania wszystkiego, co ma, zapewniając to sobie na zawsze. – Kurs Cudów, lekcja 105



Wszystko, co dajesz, dajesz zawsze samemu sobie. Jeśli rozdajesz miłość, radość, pokój, obfitość, niewinność i doskonałość, to wzmacniasz je w samym sobie, a to zawsze zamanifestuje się w jakiejś formie tu, w tym świecie formy. Kiedy twój umysł przyjmie to Boże prawo i rozpozna je jako prawdę, to stanie się wolny od wszelkich ograniczających złudzeń i zacznie stwarzać i szerzyć się bezgranicznie na podobieństwo Swojego Stwórcy.

Aby to osiągnąć umysł potrzebuje najpierw zaufać Mocy Ducha Świetego, Który wie, jakie lekcje są mu potrzebne, aby mogła dokonać się w nim przemiana wyzwalająca z fałszywego postrzegania rzeczywistości na prawdziwe poznanie, które jest wyrazem praw Bożych. Te prawa nauczają, że dawanie jest otrzymywaniem, i żebyś miał wszytko musisz rozdawać wszystko, bo tylko wtedy rozpoznasz, że wszytko jest ci dane. To rozpoznanie musi najpierw wydarzyć się w umyśle, a potem zamanifestuje się w formie. Tego właśnie pragnie nauczyć cię twój Nauczyciel, Duch Św. 

W tym tygodniu będziesz praktykował  bycie HOJNYM, ucząc się prawdziwego znaczenia dawania i otrzymywania, od twojego jedynego Prawdziwego Nauczyciela. Bądź czujny, uważny i otwarty na przyjęcie Jego nauk. Niechaj twoją intencją będzie dawać bezgranicznie i bezwarunkowo wszystkie dary Boże, tak abyś mógł rozpoznać, że sam je otrzymałeś i nigdy nie możesz ich stracić. ✨💛✨

Dzielę się cytatem, który właśnie dostałam w liście przygotowującym mnie do odosobnienia i służby w jednym z Centrów Kursu Cudów. Oto on: 


„Poprzez dawanie uzależnienie umysłu od brania i dostawania rozmywa się, a oddzielna tożsamość znika.” – David Hoffmeister 


Praktyka tygodnia:

⭐️ Zaczynaj każdy dzień od połączenia się ze swoim Nauczycielem, Przewodnikiem, Duchem Św. Poproś Go o Przewodnictwo i Pomoc w rozpoznaniu i nauczeniu się, czym jest HOJNOŚĆ, czym jest prawdziwe dawanie i otrzymywanie. Poproś, aby ofiarował ci okazje praktykowania HOJNOŚCI. 

⭐️ W ciagu dnia bądź czujny, uważny i otwarty na to, co się wydarza zarówno w twoich myślach, jak i w pozornie zewnętrznych sytuacjach, w kontekście brania i dawania. Wypatruj lekcji Ducha Św., które będą uczyć cię czym jest HOJNOŚĆ. 

✨Każdego dnia ofiaruj komuś, coś, co cenisz, a co obawiasz się, że mógłbyś stracić lub czego mogłoby ci zabraknąć, jeśli to dasz. Poproś o Przewodnictwo w tym swojego Nauczyciela.  

⭐️ Zapisuj w swoim notatniku swoje refleksje i doświadczenia związane z nauką dawania i otrzymywania. Czego się nauczyłeś?

Twoja donacja bedzię z radością i wdzięcznością przyjęta, aby mogła służyć, ofiarowana i szerzona dalej.✨😊✨